خانه > Uncategorized > زنان الهام‌بخش به روایت بی‌بی‌سی

زنان الهام‌بخش به روایت بی‌بی‌سی

Screen Shot 2016-02-20 at 5.31.19 PM

در لیست ۱۰۰ زن الهام‌بخش سال ۲۰۱۵ بی‌بی‌سی چه خبر است؟

لیست‌سازی هم کاری جذابی است و هم خطرناک. همیشه صفتی پیش از یک لیست می‌آید که نشان‌دهنده مشترکات اعضای آن است. موسیقی پر از لیست‌های مختلف است. از بهترین‌های زیرزمینی تا تازه‌کارها.

مبارزه برای احقاق حقوق زنان از طرق مختلفی پیگیری می‌شود، بسیاری از این اقدامات البته کارکرد معکوس دارد و تحت این عنوان بیشتر به انقیاد آنها منجر می‌شود. کلیشه‌سازی‌های رسانه‌ای یکی از همین اقدامات است که امروزه زیاد به چشم می‌خورد. مجله‌های مد و زیبایی و مدیران زن موفق از مرسوم‌ترین کلیشه‌های معرفی شده برای سعادت و الهام‌بخشی در بین زنانند. آنهایی که آرزوی خام می‌سازند و با عطش کالا هلاک می‌کنند.

رسانه‌های محافظه‌کار مثل تایم (Time) اغلب از این قاعده خارج نمی‌شوند. آنها با افتخار تیلور سوئیفت، کیم کاراداشیان، هیلاری کیلینتون و …. را در لیست ۱۰۰ چهره تاثیرگذار سال قرار می‌دهند. خلاصه اگر نگاهی به لیست زنان تاثیرگذار تایم بکنید متوجه می‌شوید که بیشتر، این زنان را روی فرش قرمز و مجله مد دیده‌اید تا جایی واقعی درون جامعه.

اما در دنیای واقعی آنجا که حساب و کتاب زندگی روزمره است داستان دیگری در جریان است.

منتقدان این روند هم البته ساکت نیستند. نیکل آشف، در کتاب روشنگرش، «پیامبران جدید سرمایه»، به سراغ ۴ نماد دوران جدید سرمایه رفته و آنها را پیامبران این عصر نامیده است. افرادی مشهور و سرشناس که قصه زندگی آنها قرار است الهام‌بخش بسیاری باشد. او مقدمه کتاب خود را با برجسته‌سازی اهمیت و خاصیت الهام‌بخشی داستان در زندگی فردی و اجتماعی افراد آغاز و سعی می‌کند تا در ۴ فصل قصه‌ای از زندگی این پیامبران ارايه کند. درباره اپرا وینفری به قلم نویسنده اینجا را بخوانید.

وب‌سایت بی‌بی سی به‌تازگی لیستی از ۱۰۰ زن الهام‌بخش در سال ۲۰۱۵ منتشر کرده. دیگر رسانه‌های معتبر در سالهای گذشته نیز چنین کرده بودند، بی‌بی‌سی اما بعد از دو تجربه، امسال پربارتر سراغ این موضوع رفته‌است. این وب‌سایت لیست ۱۰۰ زنی را به ما معرفی می‌کند که می‌شود از قصه‌هایشان الهام گرفت. خوشبختانه خبری از میشل اوباما، اپرا وینفری، آنجلینا جولی، شریل سندبرگ و مدونا در این لیست نیست. معیارهای لیست منتشر نشده و لیستی نامتانجس است. اما کمی که در آن دقیق شویم نکات جالبی برجسته می‌شود. لیستی که بخش‌های زرد هم کم ندارد اما نقطه قوت‌اش تنوع آن‌ است. دستکم در بین رسانه‌هایی که چنین لیست‌هایی تهیه می‌کنند پوشش گسترده و جامعی داده است. به قول خودش ۴ گوشه جهان را پوشش داده و نمایندگانی از ۵۱ ملیت در آن به چشم می‌خورد. زنان انگلیسی با ۱۱ عضو بیشترین نماینده را دارند. آمریکا با ۸، هند با ۷ و آفریقای جنوبی با ۵ عضو در رتبه‌های بعدی قرار دارند. نام ایران ۳ بار در این لیست آمده.

حضور خیلی‌ها در این لیست البته عجیب است و این یادداشت هم از آنها صرفنظر میکند، بعضا حتی تداعی‌کننده این نکته‌اند که قرار گرفتن آنها در این لیست باعث خدشه به روایت و تلاش‌های سخت‌کوشانه دیگر اعضا است. از جمله کمتر عجیب‌های این لیست مثلا آلیس گری (Alice Gray) انگلیسی است که لیسانس نروساینس دارد و به خاطر پست‌های وبلاگش در این لیست جا گرفته، وبلاگی که درباره مسائل زنان در حوزه‌های علم، تکنولوژی، مهندسی و ریاضیات نوشته می‌شود. وبلاگی که در سه سال گذشته تنها ۲۳ پست داشته است. یا از یک طرف پاولین ان‌جی (Pauline Ng) سنگاپوری است که خانم‌ها را تشویق به عدم استفاده از کرم پودر (foundation) می‌کند و در جهت مقابلش بابی براون (Bobbi Brown) معروف که صاحب کمپانی لوازم آرایشی به همین نام است و رمز موفقیتش تولید طیف کاملی از کرم پودر برای رنگ پوست‌های مختلف است.

شمارش فراوانی شغلها و برتری عددی کارآفرینی در بین زنان الهام‌بخش این لیست ادامه مطلب را به دو بخش غیراقتصادی و اقتصادی تقسیم کرده‌است.

عکس فوری از چهار گوشه جهان

از زنانی که سر تا پا پوشیده در لباس باید در رقابتی نابرابر و فرساینده به مصاف حریفی در حوزه ورزش بروند چرا که حجاب در کشورشان اجباری است تا زنانی که در سطح شهر نمی‌توانند رایگان به توالت بروند.

Mumtaz Shaikh

Mumtaz Shaikh

ممتاز شیخ (Mumtaz Shaikh)، ۳۳ ساله کنشگری است که دولت هند را وادار کرده ۹۶ توالت عمومی رایگان برای زنان در سطح شهرهای هندوستان بسازد. او هم در این لیست است. هندوستان کشوری است که در آن بیش از ۶۰ درصد مردم به توالت خصوصی و بهداشتی دسترسی ندارند. این در حالی است که بر اساس برخی مطالعات دسترسی به تلفن همراه از توالت در هندوستان بیشتر است.

داعش-جنگ-سوریه؛ اسم رمز هلاکت در سال گذشته. نرین شامو (Nareen Shammo) روزنامه‌نگار و

Nareen Shammo

Nareen Shammo

کنشگر عراقی که تا به حال جان صدها زن را از فاجعه داعش نجات داده. یکی از رفتار مرسوم داعشی‌ها گرفتن خون از زن‌های اسیر برای زخمی‌های خودشان است.

سونیتا علیزاده (Sonita Alizadeh) رپر ۱۸ ساله افغانستانی این لیست و خواننده آهنگ «دختر فروشی» از ازدواج اجباری گریخته است. ازدواج اجباری در افغانستان بسیار شایع است و بنا به امار سازمان ملل شامل حال ۷۰ تا ۸۰ درصد زنان می‌شود که در موارد زیادی نیز منجر به خودکشی دختران شده. طبق گزارش دیده‌بان حقوق بشر ۹۰درصد دختران و ۵۰ درصد زنان بالغ زندانی در افغانستان از خانه شوهران و ازدواج اجباری گریخته‌اند. ازدواج کودکان (Child marriage) طبق تعریف یونیسف به ازدواج کمتر از ۱۸ سال گفته می‌شود. در برخی

Sonita Alizadeh

Sonita Alizadeh

از کشورها ازدواج کمتر از ۱۸ سال قابل ثبت نیست و در برخی نیز به اجازه والدین نیاز دارد.

از افغانستان تا ویسکونسین آمریکا راه زیادی است. از آرزوی سونیتا تا دلینی هم همچنین. دلینی آزبورن (Delaney Osborne) که هنوز دانش آموز است و مدرسه می‌رود، او معتقد است «نباید رویاهایمان را رها کنیم» پیش از اینکه یادش بیاید، اسب می‌رانده و حالا در ۱۷ سالگی در انتظار به دنیا آوردن اولین فرزندش است.

فعال حقوق زنان تونسی، امینه تیلر (Amina Tyler) از اعضای گروه فمن که عکس فیس‌بوکش در سال

Amina Tyler

Amina Tyler

۲۰۱۳ به سرتیتر خبرها رسید وقتی نیمه تنه خود را برهنه کرد و روی تنش نوشت: «بدن من متعلق به من است و مایه افتخار هیچ کس دیگری نیست.» او پس از آزادی از زندان به پاریس رفت و تازگی مجددا به تونس بازگشته و در انتشار مجله‌ای فمینیستی برای دفاع از حقوق زنان همکاری می‌کند.

الا اینگرام (Ella Ingram) دختر استرالیایی که به دلیلی افسردگی مدتی در بیمارستان بستری بوده. او

Ella Ingram

Ella Ingram

که پس از دو سال  ار در یک نانوایی توانسته بود تا پول مورد نیاز برای سفر دانشجویی‌اش به نیویورک را پس‌انداز کند به دلیل بیماری افسردگی پیش از سفر در بیمارستان بستری می‌شود با این حال شرکت بیمه (QBE) از پرداخت هزینه بلیط خودداری می‌کند. حالا شکایت او تبدیل به اولین نمونه در این موضوع شده و بحث‌های زیادی درخصوص امتناع شرکتهای بیمه از پرداخت غرامت به دلیل مشکلات روانی به‌وجود آورده. بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO) افسردگی مهمترین عامل ناتوانی جوانان و خودکشی سومین دلیل مرگ در بین دختران ۱۰ تا ۱۹ ساله است.

در بین موضوعاتی که زنان الهام‌بخش را مشغول خود کرده فمینیسم ۹ بار در لین لیست تکرار شده. از عایشه اشتیاق، دختر ۱۷ ساله پاکستانی و حساسیتش به سکسیسم تا نوال الصعداوی ۸۵ ساله که از تاثیرگذارترین زنان عرب و جهان و نویسنده بیش از ۴۰ کتاب است.

سمیه جبرتی ۴۴ ساله سردبیر ارشد روزنامه انگلیسی‌زبان سعودی (Saudi Gazette) نیز در این لیست هست. او اولین زنی است که در عربستان به چنین مقامی دست یافته.

بالیوود رکوردساز؛ دو عضو سینمای پر تولید هند در بین لیست زنان الهام‌بخش بی‌بی‌سی هستند: اشه بالو (Asha Bhosle) که احتمالا نماد صدای تکراری آوازخوانان زن در فیلم‌های هندی است. او از ۱۹۴۳ که فعالیت خود در بالیوود را آغاز کرده به جای بیش از ۱۰۰ هنرپیشه و در بیش از ۱۰۰۰ فیلم خوانده است. و کمینی کوشال (Kamini Kaushal) که او نیز در بیش از ۱۰۰ فیلم ایفای نقش کرده‌است.

در این لیست یکی از شغل‌هایی که ۵ بار تکرار شده شغل «دختر مدرسه‌» است. دخترانی که همگی کمتر از ۲۰ سال دارند و برخی از آنها در گروه دیگری با عنوان «دختر خوب» هم گنجانده شده‌اند. مانند لوبف راسکینا (Lubov Russkina) ۲۲ ساله و صرب که سرش آنقدر شلوغ است که وقتی برای چک کردن اینترنت ندارد و دوست دارد پیش از آنکه ازدواج کند درسش را تمام کرده باشد. یکی از این نوجوانان جسی مک‌کیب (Jessy McCabe) ۱۷ ساله است که موسیقی می‌خواند و داستان جالبی دارد. چرایی حضور او در این لیست به آنجا می‌رسد که وی که متقاضی حضور در دوره سطح اول موسیقی Edexcel بوده، متوجه می‌شود در سیلابس این دوره هیچ آهنگساز زنی حضور ندارند. پس دست به کار شده و پس از یکی دو نامه‌نگاری با رییس موسسه و حتی موسسه مادر Pearson شروع به جمع‌آوری امضا برای تغییر سیلابس درسی می‌کند. او توانست بیش از ۱۲۰۰ امضا جمع کند و بسیاری از مدرسان دانشگاه و آهنگسازان از اقدام او حمایت کردند. نتیجه آنکه سیلابس درسی این دوره از سال آینده تغییر خواهد کرد. راستی شما چند آهنگساز کلاسیک زن می‌شناسید؟

در بین روزنامه‌نگاران لیست حاضر، کاترین مارسل (Katrine Marçal) ۳۲ ساله هم هست که اقتصاددان

Katrine Marçal

Katrine Marçal

خطاب شده. او با نگارش کتاب «تنها جنس» (The Only Sex) در سوئد معروف شد، کتابی که به رابطه اقتصاد و نظام پدرسالاری می‌پرداخت. وی به تازگی کتاب دیگری با عنوان بامزه «چه کسی شام آدام اسمیت را می‌پخت؟» نوشته است. مارسل البته بلافاصله جواب این سوال را می‌دهد؛ مادرش. خانم اسمیت ۲۸ ساله بود که شوهرش فوت کرد، او هرگز ازدواج مجدد نکرد و از آنجایی که خانه به فرزندش ارث رسیده بود برای زندگی به او وابسته ماند. از آن سو، کسی که پدر علم اقتصاد خوانده می‌شود نیز هرگز ازدواج نکرد و به مادرش وابسته ماند. مارسل در این کتاب با لحنی طعنه‌آمیز ایده تمرکز بر نفع شخصی اسمیت را مورد نقد قرار میدهد و می‌نویسد وقتی آدام اسمیت غذایش را میل می‌کرد، قصاب و آبجوفروش، نانوا و کشاورز که مواد غذای او را فراهم کرده بودند برای نفع شخصی خود کار می‌کردند غیر از مادرش که در نهایت غذای او را می‌پخت، انگیزه او نه نفع شخصی که عشق به فرزندش بود. او از خلال این داستان در این کتاب به موضوع نادیده‌گرفتن کارهای بی‌جیره و مواجب زنان در فعالیت‌های خانه می‌پردازد. مثال انتخابی مارسل در این کتاب تداعی‌کننده بحث هوشیارانه دوبووار در جنس دوم است. اینکه زن با پیدایش مالکیت خصوصی از اریکه خود به زیر آورده شده، سرنوشت خود را در خلال قرن‌ها با مالکیت خصوصی پیوند خورده می‌یابد: تا حدود زیادی تاریخ زن با تاریخ ارث در می‌آمیزد.

آیا اشتغال راه دیگری برای رهایی است؟

موضوع اشتغال بیشترین فراوانی را در لیست زنان تاثیرگذار بی‌بی‌سی دارد. تکرارشونده‌ترین شغل (۳۰ بار) این لیست نامش «کارآفرین» است. کارآفرینی امروزه اسم رمز توسعه و پیشرفت است. ظاهرا هرچه درد هست در فقدان کارهای جدید است. کارهایی که باید آفریده شوند. دنیای دیجیتال امکان کارآفرینی را بیش از پیش ساده‌ کرده‌است. خبر خوب اما دومین عنوان پرتکرار است که متعلق به کنشگران (activist) است. ۵ زن در بین این ۱۰۰ نفر کنشگر هستند و ۴ زن هم آگاهی‌دهنده اجتماعی (campaigner).

کارآفرینان اغلب از الگوهای الهام‌بخش جوامع امروزی محسوب می‌شوند. حداقل در دنیای سرمایه‌داری که رقابت نفسگیر برای کسب شغل و درامد و داشتن یک زندگی حداقلی روز به روز در آن سختتر می‌شود، اگر کسی بتواند کمی در کاهش درصد بیکاری و ایجاد شغل سهمی داشته باشد و کسب و کارش تداوم پیدا کند نه تنها خودش میتواند راهی صفحه یک مجلات شود بلکه احتمالا بسیاری نیز از او ممنون خواهند بود که توانسته کاری برایشان ایجاد کند. پیدا کردن شغل اما اولین قدم است. قدم بعدی حفظ آن و البته آنجا که بیشتر مربوط به زنان است مدیریت تبعیض‌های موجود در محیط کار است. بارزترین نمونه هم تفاوت در درآمد است. البته مشاغل کم درآمد و کارگری نیست که دچار ضایعه تفاوت در پرداخت دستمزد است. مشاغل پرآمد نیز از این قاعله مستثنی نیستند، مثلا همین چند ماه پیش بود که انتشار اسناد محرمانه شرکت سونی جنیفر لاورنس را نیز به صف متعرضین پرداخت نابرابر در هالیوود برد. یا در مطالعه‌ای دیگر مشخص شده که در بریتانیا زنان معمار ۲۵ درصد کمتر از مردان درآمد دارند. یا در حالی که زنان تیم ملی فوتبال انگلستان سالانه حدود ۲۰ هزار پوند درامد دارند، مردان حاضر در لیگ برتر این کشور به طور متوسط ۱/۶ میلیون پوند در سال درآمد دارند. فوتبال مثال خوبی است که نشان دهد تفاوت درامد ربطی به عملکرد ندارد چرا که در مثالی دیگر تیم ملی زنان آمریکا که قهرمان جام جهانی شد تنها ۲ میلیون دلار پاداش گرفت در حالی که تیم مردان که در مرحله اول حذف شد ۸ میلیون دلار پاداش گرفته بود.

بارداری زنان یکی دیگر از عوامل مشکل‌آفرین در رشد شغلی و حرفه‌ای ایشان است. بسیاری شغل خود را پس از بارداری از دست می‌دهند و بسیاری شرکت‌ها از استخدام زنان جوان در پست‌های حساس امتناع می کنند تنها به این دلیل که حدس می‌زنند دیر یا زود باید با مرخصی زایمان او مواجه شوند. اما نکته عجیب در پس این ماجرا اینجاست که مردان صاحب فرزند به طور متوسط با ۶ درصد افزایش درآمد نیز مواجه می‌شوند حال آنکه زنان اگر شغل خود را بتوانند حفظ کنند حدود ۴ درصد از درامدشان کاسته می‌شود.

قید تبعیض بررسی فضای کارآفرینی و کسب و کار در دنیای سرمایه‌داری را سختتر میکند. تبعیض در مورد زنان در کودکی آغاز می‌شود طوری که بر اساس یک مطالعه پول توجیبی پسران نوجوان ۱۵ درصد از دختران بیشتر است. تفاوت‌های نژادی و قومی همچنان در پرداخت کارگران پابرجاست و وقتی به زنان میرسد موجب تفاوت بیشتر هم می‌شود.

در دنیای واقعی امروز و نه مجله فوربس و دیگر مجلات زرد، زنان همچنان سهم اندک و نابرابری در بازار کار نسبت به مردان دارند. طبق گزارش سازمان جهانی کار در سال ۲۰۱۳ نرخ کار به جمعیت برای مردان ۷۲ درصد بوده در حالی که این نسبت برای زنان ۴۷ درصد است.

مسئولیت نابرابر کارهای مراقبتی و خانه کماکان بر عهده زنان است. بطوریکه روزانه بین ۱ تا ۳ ساعت بیش از مردان مشغول کارهای خانه هستند و ۲ تا ۱۰ برابر بیشتر از مردان در نگهداری از فرزندان یا سالمندان و بیماران خانواده وقت صرف می‌کنند. تنها در اتحادیه اروپا که از بسیاری نقاط جهان متمول‌تر است گزارشی مشخص کرده که ۲۵ درصد زنان به دلیل مراقبت از فردی سالخورده یا بیمار در خانواده امکان پیوستن به بازار کار را پیدا نمی‌کنند در حالی که این عدد برای مردان ۳ درصد است.

زنان بیش از مردان در بخش‌های غیررسمی مشغول کار هستند. در آسیای جنوبی، بیش از ۸۰ درصد زنان خارج از بخش کشاورزی، شغل‌هایی غیررسمی دارند، این عدد در آفریقای پایین صحرا (آفریقای سیاه یا sub-Saharan Africa) ۷۴ درصد و در آمریکای لاتین ۵۴ درصد است. همچنین آنجا که صحبت تحت پوشش بودن قوانین است، زنان در آن بخش هم سهم کمتری از مردان دارند و لذا در برابر کارفرما و جامعه آسیب‌پذیرترند.

تفاوتی که قانون بین جنسیت قائل است محدود به کشورهای درحال‌توسعه نیست. در ۱۴۳ کشور مورد مطالعه حداقل یک قانون وجود دارد که موجب تبعیض بین زن و مرد در کسب فرصت‌های برابر اقتصادی می‌شود. در بین این کشورها، ۷۹ کشور قانونی دارند که انجام مشاغلی خاص برای زنان را ممنوع کرده است و ۱۵ کشور هم هستند که شوهران می‌توانند مانع کار همسرانشان شوند.

بر اساس گزارش بانک جهانی به ترتیب کشورهای عربستان صعودی، اردن، موریتانی و ایران بیشترین موانع قانونی و انگیزشی برای شرایط برابر کار زنان و مردان را دارند. همچنین در اصلاح قوانین برابر کار در ۵۰ سال گذشته دو بخش خاورمیانه و آفریقای شمالی و آسیایی جنوبی کمترین بهبود را داشته‌اند.

پس شاید بی دلیل نیست که لیست به نسبت منصفانه بی‌بی‌سی در خصوص زنان الهام‌بخش نیز بیشترین عنوان را به زنان کارآفرین اختصاص داده است. شاید اگر صاحب کار زن باشد تبعیض‌ها کمتر شود!

آمار حضور زنان در پست‌های مدیر اجرایی شرکت‌ها نرخ فزاینده بسیار کندی دارد، لذا زنان بیش از پیش دست به راه‌اندازی کسب و کارهای کوچک می‌زنند. تنها در سال ۲۰۱۲ بیش از ۱۲۰ میلیون زن در ۶۷ کشور مشغول اداره کسب و کار خود یا راه‌اندازی کسب و کاری تازه بوده‌اند. این در حالی است که در تمام کشورهای مورد مطالعه زنان ترس بیشتری از شکست نسبت به مردان احساس می‌کرده‌اند.

برخی مطالعات نشان میدهد که حضور زنان موجب رونق کسب و کار می‌شود. شرکت‌هایی که از حضور زنان در فرصت‌های مدیریتی بالا بهره جسته‌اند اثربخشی سازمانی بالایی را عموما گزارش می‌دهند. بر این اساس براورد می‌شود، شرکت‌هایی که بین ۱ تا ۳ زن در بین مدیران عالی‌رتبه در اختیار دارند در تمامی بخش‌ها امتیاز بالاتری در اثربخشی سازمانی کسب کرده‌اند.

شمای کلی اشتغال زنان در ایران در غیاب آمارهای شفاف هم حالت وخیمی دارد. بر اساس گزارش سازمان آمار کشور، نرخ مشارکت اقتصادی برای افراد بالای ۱۵ سال در مجموع ۴۰ درصد است که سهم زنان در این بین ۱۴ و مردان ۶۶ درصد است. این نسبت (یک سوم) تقریبا در تمام حوزه‌ها از جمله بیکاری برقرار است.

حکایت زنان ایرانی و سه نماینده‌ای که در این لیست دارند هم اما وضعیت غریبی است. نماینده‌های ایران به نوعی استعاره‌ای از وضعیت امروز زنان ایرانند. در بند، آتش گرفته، هنرمند. زن ایرانی به نقل از پرفورمنسی که به تازگی در مقابله با خشونت خانگی در شهر رشت برگزار شد وقتی به شهر می‌رود «نه فردی است که شهر را تجربه می‌کند بلکه خود به‌مثابه یکی از تجربه‌های شهری آشکار می‌شود بنایی متحرک با معماری مخصوص که تماشای هندسه مهیج‌اش را هر گردشگری در شهر حق خود می‌داند.» با این حال محتمل است که روی صورتش هم اسید پاشیده شود. نمایندگان ایران در این لیست نیلوفر اردلان (آسیب‌دیده از شوهر و قانون)، معصومه عطایی (قربانی تحجر وحشی و قانون) و منیر فرمانفرماییان (هنرمند) است.

منتشر شده در رادیو زمانه

Advertisements
  1. هنوز دیدگاهی داده نشده است.
  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: