خانه > روزانه, سبک زندگی > یک هفته در بالی

یک هفته در بالی

گزارش سفر

به‌طور کلی می‌توان گفت هرکه سفر می‌رود مرفه است یا به عبارتی از یک هفتم مردم جهان مرفه‌تر است. حالا اینکه شیب دماغش و وضع بریز و به‌پاشش چقدر باشد خیلی جاها تعیین‌کننده است. در کل دنیا حدود ۱ میلیارد نفر چرخ صنعت توریسم و ویر درونی «بریم سفر بریم سفر» را می‌چرخانند. چیزی در حدود تعداد مردمانی که در فلاکت و فقر شدید زندگی می‌کنند. این تعداد سالانه بیش از ۱ تریلیون دلار پول خرج می‌کنند. که مثلن آمریکا ۱۴۰ میلیارد دلار از این داستان درآمد دارد، فرانسه با بیش از ۸۰ میلیون نفر در سال مقصد یک گردش‌گران است و چینی‌ها هم حدودن سالی ۱۳۰ میلیارد دلار در سفرهایشان پول خرج می‌کنند. بحث دیدنِ دنیا و خریدنِ تجربه است و چرخ کاسب هم باید بچرخد.

اندونزی

جمهوری اندونزی با حدود ۲۵۰ میلیون نفر جمعیت چهارمین کشور پرجمعیت و شانزدهمین اقتصاد بزرگ دنیا است که تولید ناخالص داخلی‌ ۸۹۵ میلیارد دلاری‌اش به ترتیب از طریق سرویس، صنعت (نفت‌، گاز و پارچه) و کشاورزی تامین می‌شود.

رتبه این کشور در شاخص توسعه منابع انسانی  ۱۰۸ است. این شاخص برای استرالیا ۲ و برای ایران ۷۵ است.

بالی

بالی جزیره‌ و استانی در کشور اندونزی با بیش از ۴ میلیون جمعیت است. مساحت این جزیره حدود ۵۷۰۰ کیلومتر مربع است یعنی که در هر کیلومتر مربع به‌طور متوسط ۷۳۰ نفر جا می‌شوند. این شاخص برای تهران ۱۰۳۲۷ و برای ملبورن ۴۳۰ در هر کیلومتر مربع است.

بالی همچنین یک‌سوم از ۹ میلیون توریستی که سالانه وارد کشور اندونزی می‌شوند را جذب خود می‌کند.

تا چند وقت پیش برای ایرانیان نیازی به ویزا پیش از ورود نبوده و مثل ۵۲ ملت دیگر در همان فرودگاه ویزا می‌گرفتیم. ولی الان قانون عوض شده و زودتر باید اقدام کنیم.

برنامه‌سفر یک‌هفته‌ای

اولین بار بود که برنامه سفر می‌ریختم تا پیش این تنها دستاوردم بستن کیف دستی و یک چمدان اندازه‌ی جابار برای ماموریت‌های کاری بود. برای تمامی سفرها دیگر دوستان برنامه‌ریزی می‌کردند و من همراه بودم. از ۲ منبع lonly planet و trip advisor استفاده کردم. نتیجه رضایت‌بخش بود. طبعن گرایش هر دو خصوصن دومی عامیانه است با این حال میشود به سلیقه شخصی رسید و شکلش داد. مثلن لحن جملات سیاره تنها توقع من را خیلی بالا می‌برد. شاید چون اولین بار بود که از این کتاب استفاده می‌کردم این همه لحن متن‌هایش غریب بود. (ب.ت: بعدن که دقت کردم دیدم نه. مثلن در مورد استرالیا لحنش اینطوری نیست)

در بالی بیشتر می‌شود ماند و فعالیت‌های گوناگونی انجام داد و شاید برای خیلی‌ها یک هفته اقامت کم باشد. اغلب می‌روند kuta و ۱ هفته آنجا می‌مانند. تعداد کمتری هم ۱ هفته در ubud می‌مانند.

 با این حال اگر بنا به گردش بیشتر باشد، این برنامه نسبت به آنچه سیاره تنها برای یک هفته پیشنهاد کرده دقیق‌تر است.

طبق پیشنهاد دنیا قرار شد در جزیره پخش شویم و برنامه‌مان شد: ۳ شب اوبود، ۱ شب لوینا، ۲ شب سمینیاک

اوبود (Ubud)

شب اول – ۱۹ دسامبر۲۰۱۴

  • از فرودگاه یکراست رفتیم اوبود. در سایت فرودگاه نوشته قیمت تاکسی ۲۰۰.۰۰۰ روپیه است. اما تاکسی‌های ویژه فرودگاه از ۸۰۰.۰۰۰ شروع می‌کنند و اولین تجربه چانه‌زنی رخ می‌دهد. ما با ۳۵۰.۰۰۰ رفتیم. ۱۲ شب بود و حدود ۱ ساعت هم زمان ‌برد.
  • زمان هر مسیری که در گوگل پیدا می‌کنید به دلیل ترافیک و کیفیت جاده‌ها ضربدر ۲ یا ۳ کنید. و البته یادتان باشد که خیلی از جاده‌ها که در گوگل می‌بینید وجود خارجی ندارند و برعکس!
  • از تاکسی درباره سیم‌کارت پرسیدیم. بیرون فرودگاه دم مغازه‌ای نگه داشت: یک سیم کارت Indosat IM3 که Prepaid بود خریدیم به قیمت ۳۰۰.۰۰۰ روپیه. ۱.۵ گیگابایت دیتا داشت و برای زمان سفر کافی بود.
  • هتل‌ها را همگی از بوکینگ.کام رزرو کرده‌ بودیم. اولی Brata Inn در خیابان Werana Wana یا
    جنگل میمون‌ها را یک‌ساعته میشود دید. یک ورودی هم داشت

    جنگل میمون‌ها را یک‌ساعته میشود دید. یک ورودی هم داشت

    monkey forest بود.

  • اولین بار بود که از این سایت استفاده می‌کردم: پول را از حساب کم نمی‌کنه. وقتی می‌رفتیم باید به روپیه پرداخت می‌کردیم.

روز اول – ۲۰ دسامبر ۲۰۱۴

  • هتل دسترسی خوبی داشت و در مرکز اوبود بود. تا monkey forest پنج دقیقه پیاده، تا ubud palace بیست و پنج دقیقه و تا puri lukisan musiem (ورودی ۷۵۰۰۰ روپیه) سی دقیقه پیاده راه بود. (این موزه مجموعه‌ای از نقاشی‌های بعد از جنگ دوم را جمع کرده و دیدنی است) این ۳ تا را در روز اول دیدیم و شب هم رفتیم به تماشای رقص legong (نفری ۸۰.۰۰۰ روپیه برای بلیط) که به‌نظرم چرت بود.

روز دوم – ۲۱ دسامبر ۲۰۱۴

  • روز دوم بنا را به یک پیاده‌روی گذاشتیم که در سیاره تنها معرفی شده‌بود. روز قبل آغازش کرده بودیم و پس از ۱.۳ کیلومتر به دلیل باران شدید به موزه پناه برده‌بودیم.
مسیر پیاده‌روی از روی کتاب سیاره تنها

مسیر پیاده‌روی از روی کتاب سیاره تنها

  • عنوان تور پیاده‌روی Walking tour: Penestanan & Sayan بود. ۶.۵ کیلومتر و ۴ ساعت. شش مکان هم نقطه‌گذاری شده‌بود. برای ما بیشتر طول کشید تازه نقطه ۶ را هم ندیدیم. بسیار مسیر خوبی است. حس اولیه‌ام از روز اول در اوبود چندان خوب نبود. احساس می‌کردم عده‌ای توریست تشنه بیعاری ریخته‌اند اینجا و سیستمی تولید شده که همش باید بفروشد. پیاده‌روی و گشت‌و‌گذار در روستاهای اطراف این حس را برطرف کرد. دنیا می‌گفت کانگورونز کار خودش را با ما کرده! بین نقطه ۲ و ۳ راه معقولی در گوگل نیست ولی می‌شود از کنار یک مزرعه رفت.
برای رسیدن به نقطه ۳ باید از چنین جایی رفت. میشه پرسید و رفت

برای رسیدن به نقطه ۳ باید از چنین جایی رفت. میشه پرسید و رفت

  • در حوالی نقطه ۳ پسری آنجا نشسته بود. کمی بعد معلوم شد راهنما است و ان موقع بیکار. گفت سیاره ‌تنها چیزی درباره تا نقطه ۵ رفتن نگفته و دقیق نیست (راست می‌گفت بدون
    مشخصات راهنمای ما

    مشخصات راهنمای ما

    راهنما پیدا کردن راه سخت بود) و الان مزرعه‌داران برای ورود به این مسیر پول طلب می‌کنند. خلاصه قرار شد که ۱۰۰.۰۰۰ به او بدهیم خودش با مزرعه‌دارن که فقط یکی بود حساب کند و ما را تا نقطه ۵ ببرد. مسیر زیبایی بود در دل جنگل و کنار رودخانه. در جایی پسر اشاره کرد که چینی‌ها اینجا دارند ویلاسازی می‌کنند و هم طبیعت را نابود می‌کنند و هم من کارم را از دست می‌دهم. نقطه ۵ تقریبن جایی است که از جنگل بیرون آمدیم و کنار جاده بودیم و برگشتیم سمت ماشین. نقطه ۳ که Sayan Terrace باشد حتی برای یک هفته‌ ولو شدن هم مناسب است.

نقطه ۳ کمی عقب‌تر از اینجاست و مسیر بسیار زیبا

نقطه ۳ کمی عقب‌تر از اینجاست و مسیر بسیار زیبا

  • همان روز صبح یک ماشین کرایه کردیم. اولی داغون‌ترین ماشینی بود که دیده بودم. (Suzuki Katana بود. البته اگر تمیزترش پیدا بشه شاید بهتره) روزی ۱۲۰.۰۰۰ بعد با یکی دیگه عوضش کردیم به قیمت ۱۲۵.۰۰۰. در سایت‌های مختلف در مورد رانندگی در بالی هشدارها داده‌اند اما اینها برای کسی است که در تهران رانندگی نکرده باشد. با این حال ۲ نکته: فرمون سمت راست است. قاعده‌ای برای حرکت موتورها وجود ندارد. بنگاه کرایه اتوموبیل هیچ مدرکی طلب نکرد. در جایی خواندم اغلب بنگاه‌ها که ماشین ارزان کرایه می‌دهند همین‌طورند. اگر پلیس جلویت را گرفت بین ۵۰.۰۰۰ تا ۱۰۰.۰۰۰ روپیه جریمه می‌شوی. داشتن گواهینامه بین‌المللی باعث آرامش خاطر خواهد بود. قیمت بنزین هر لیتر ۸۵۰۰ روپیه است.
  • حضور در Spa انتخاب مناسبی برای بعد از پیاده‌روی بود. گزینه‌ها بسیار است. از آنهایی که در سیاره تنها معرفی شده مثل http://www.zenbalispa.com  که ما رفتیم تا همینطور که راه می‌روی چند نفری می‌گویند بیا ماساژت بدیم.
  • بعدش رفتیم سراغ Gianyar’s tasty night market. چنین جایی در نقشه معلوم نیست. نیم ساعت رانندگی کردیم تا gianyar بعد از یک میدانی ۲ تا بازارچه کوچک بود که غذا می‌فروختند. احتیاط کردیم و چیز زیادی نخوردیم. جالب! بود که در فاصله نیم‌ساعته از اوبود حتی یک توریست هم اینجا نمی‌دیدی.
  • دنیا شب به تماشای رقص دیگری به‌نام kecak fire dance رفت. (۷۵.۰۰۰ روپیه برای بلیط) انگار بهتر از دیشبی بود. «موسیقی اجرا در اصل هم‌آوایی ۱۵۰ مرد است که به تقلید از صدای میمون کِکاک کِکاک می‌گویند و روایت شاهزاده هندوی قدیمی را بازگو می‌کنند. اگر قرار است یکی از رقص‌ها را انتخاب کنید این یکی بهتر است.»
  • در بالی ۸۴ درصد مردم هندو، ۱۳ درصد مسلمان و بقیه مسیحی و بودیست هستند.

روز سوم – ۲۲ دسامبر ۲۰۱۴

  • روز سوم صبح زود بیدار شدیم تا طبق توصیه سیاره تنها پیش از ۷:۳۰ صبح در gunung kawi باشیم. اینجا بود که من سوتی بدی دادم و یک نقطه دیگر را در نقشه پین کرده به سمت آنجا حرکت کردیم. بله. آن هم گونون کاوی بود اما یک مغازه و یک معبدطور چرند بود نه آنجا که ما
    گونون کاوی

    گونون کاوی

    می‌خواهیم. در نتیجه نه تنها خنکای اول صبح از دست رفت بلکه ۳ ساعت رانندگی برگشت هم به ما تحمیل شد. مسیر گوگل را پی‌گرفتیم تا رسیدیم به بن‌بست. چند نفر بیکار نشسته بودند ته کوچه‌ای که کلن همه‌چی تمام شد و تازه نقشه می‌گفت باز هم برو جا داری! یکی اومد جلو خندان که اینجا چی کار می‌کنید و خودش شد راهنمای ما (۱۲۰.۰۰۰ روپیه به او دادیم که ۲۰.۰۰۰ از سطح توقع‌اش هم بالاتر بود و خوشحال شد. از ایران ۲ چیز می‌دانست: نفت و احمدی‌نژاد و وقتی گفتم اون یاور دیگه نیست و بر مملکتمان رید تعجب کرد. خلاصه لحن و قضاوت ما را نمی‌گرفت. گفتم ولش کن اصلن احمق بود. گفت بالاخره رییس‌جمهور بوده نباید بهش گفت احمق: شمه‌ای از تقدیرگرایی آن جماعت). بارون هم شروع شد. دنیا پانچواش را پوشید و منم عین اسگلا با چتری که کتوک بهم داد و دمپایی از راه پشتی و در میان مزارع راه افتادیم به سمت گونون کاوی. راه پشتی بسیار خوب بود طوری که فراموش کرده بودم که کاملن خیس هستم. در بالی همین یک‌جا دیده شود هم برای دستاورد سفر کافی است.

    کتوک، راهنمای ما در گونون کاوی

    کتوک، راهنمای ما در گونون کاوی

    برای گشت‌و‌گذار در خودش باید ۳ ساعتی وقت گذاشت. ورودی رسمی از طرف دیگر بود. فکر کنم نفری ۳۰.۰۰۰ روپیه.

  • کارمان در اوبود تمام شده‌بود و عزم رفتن به لوینا داشتیم سر راه هم قرار بود که بریم Jatiliwih Rice Terrace که فکر کردیم نریم دیگه. چون فصل برداشت بود، آب در تراس‌ها جمع نمی‌شد و زیبایی کمتر. ما هم چندتایی دیده بودیم.

 

 

 

مسیر سمت چپی که هیچ. ولی اگر ماشین شاسی‌بلند و  4WD دارید مسیر سمت دریاچه در غیر این صورت مسیر آبی

مسیر سمت چپی که هیچ. ولی اگر ماشین شاسی‌بلند و 4WD دارید مسیر سمت دریاچه در غیر این صورت مسیر آبی

  • حرکت کردیم به سمت شمال. بخش ماجراجوی سفر گفت برویم از مسیر سمت راست و کنار رودخانه. جاده معرکه‌ای بود که در بالاترین نقطه چشم‌انداز فوق‌العاده‌ای از دریاچه و
    در مسیر شمال می‌شود از دیدن چنین مناظری کیف کرد.

    در مسیر شمال می‌شود از دیدن چنین مناظری کیف کرد.

    آتش‌فشان خلق کرده. مسیر کنار دریاچه Danau Batur را پی‌گرفته رفتیم رسیدیم به جنگل. یک سربالایی ناجور را رفتیم بالا که گیر کردیم! یک نفر نشسته بود آنجا که زبان هم را نمی‌فهمیدیم و به ما که در شیب ۴۰ درجه در سنگ و در وسط جاده باریک جنگی گیر کرده بودیم نگاه می‌کرد و لبخند می‌زد در همین بین یک ماشین دیگه که می‌توانست این مسیر را برود از کنار ما رد شد. کلن محاسباتتان درباره اینکه چی از کنار چی و کی در جاده رد می‌شود؟! بهم خواهد خورد. با مکافات دور زده کل مسیر را برگشتیم و شب رسیدیم لوینا!

لُوینا (Lovina)

روز چهارم – ۲۳ دسامبر ۲۰۱۴

  • مثل غیرمعروفی هست که میگه وقتی نمی‌دونی چی خوبه اگه آلمانیش هست همون را بگیر و من هتل را بر این اساس در لوینا انتخاب کرده‌بودم: Deutsches-Eck Rikesti ولی خب احتمالن ریچارد تنش به تن آن جماعت خورده بود. جای هتل در بوکینگ هم درست نبود و با کمک خانواده‌ای رهگذر پیدایش کردیم چند کوچه آنطرف‌تر به سمت شرق. اتاق بزرگ‌تری نسبت به قبلی داشت و فضای میانی و استخرش هم قشنگ بود. اما تختش از قبلی کوچک‌تر و توالتش تمیز نبود. قیمتش هم ۱۰۰.۰۰۰ گرانتر از قبلی با این حال عرق داشت و برای اقامت کوتاه مناسب.
  • قیمت عرق یا به قولی Arak تقریبن همه‌جا ثابت است. برای ملایم کردنش بهترین گزینه IMG_1072عسل و لیمو است.
  • قرار بود صبح روز بعد Mayong Village Tracking Experience را که در trip advisor  تجربه شماره ۱ بالی و بعدش Sekumpul Waterfalls را که تجربه شماره ۲ است را برویم که نرفتیم. پیاده‌روی‌مان را کرده‌بودیم و گفتیم کمی صرفه‌جویی هم بکنیم و برویم زودتر سمینیاک. آبشار را هم نمی‌دونم چی شد نرفتیم. احتمالن تنبلی من جو داده به سفر و همسفر. اطلاعات تور اولی در trip advisor هست و با ایمیل یا تلفن میشود اطلاعات دقیق‌تر را هم گرفت. از قضا از ۹ شروع می‌شود تا ۱ با ناهار نفری ۲۲۵.۰۰۰ روپیه اگر خودش بیاد دنبالتون هم همینقدر اضافه می‌کنه. در نتیجه لوینا ظاهرن کمی خالی شد. هرچند خود مسیر را طی کردن و جاده را دیدن و از بین راه‌ها و روستاها گذشتن لطف اساسی است.
  • در لوینا می‌شود هر جا زد کنار و کنار ساحل رفت و شن‌های سیاه ساحل را دید که شن سیاه ندیده از دنیا نروید.
  • بی پول شده بودیم و ATMها جواب ما را نمی‌دادند و خلاصه ۵۰.۰۰۰ بنزین زدیم و حرکت کردیم. بی‌سیگار هم بودیم که گفتیم یک چیز ارزان محلی امتحان کنیم که غیرقابل کشیدن بود.
  • سیگار در بالی ارزان است. یک بسته لاکی استرایک قرمز که احتمالن بعد از بهمن سوئیسی جزو بهترین‌هاست ۱۸۰۰۰ روپیه است. همچنین بالی احتمالن جزو معدود جاهایی در جهان است که می‌شود هرجا سیگار کشید مگر آنکه خلافش ثابت شود که البته چنین چیزی هم ثابت نشد.
  • ATMها یک پولی کم می‌کنند و اغلب کار می‌کردند چرا آن چندتا قبل از حرکت ما کار نکرد نمی‌دونم. سقف برداشت از ATM دو میلیون روپیه است.

سمینیاک (Seminyak)

روز پنجم و ششم – ۲۴ و ۲۵ دسامبر ۲۰۱۴

  • حدود ۲:۳۰ رسیدیم به Alea Hotel. تازه‌ساز بود و از دوتای قبلی با کیفیت‌تر، احتمالن دلیل قیمت مناسبش هم همین بود. جای خوبی هم بود. با این‌حال در سمینیاک موتور کرایه کردن بهترین گزینه است، چون ترافیک زیاده. کرایه موتور از روزی ۸۰.۰۰۰ بیشتر نخواهد بود. اگر هم مثل من تابه‌حال موتور سواری نکردید مشکلی نیست. شاید کمی آنکه ترک موتور نشسته بترسد.
  • قرار بود این ۲ روز به استراحت بگذرد و تقریبن همینطور هم شد. عصر و شب را کمی در خیابانها ول گشتیم. اینجا من یادم افتاد که دیروز قرار بود سر راه بریم معبدی را تماشا کنیم که یادمان رفته. Pura Luhur Batukaru را هم برای این منطقه تعیین کرده بودم که نرفتیم از تنبلی. ولی اسمش را می‌نویسم که بگویم در برنامه سفر قابل گنجاندن است.
  • در سمینیاک یک نوبت ساحل رفتیم و Spa هم فراوان است که دنیا یک نوبت دیگر رفت.
  • Potato head معروف‌ترین ساحل این منطقه است. دم در کیفت را می‌گردند که عرق نبری تو مثلن. ورودی نداره. از ساعت ۱۱ صبح شروع به‌کار می‌کنه. ما ۱۲ رفتیم جا برای پهن کردن بساط نبود. کلن حرص عجیبی در خوشی‌کردن! وجود داره و جا نمیرسه. هرچند بهتر شد که جا نبود و رفتیم ساحل دیگری. چون دائم یک صدای دوپس‌دوپس پخش بود. مدل جاهایی که باید خیلی خوش بگذرد.
  • KU DE TA هم از رستوران‌های معروف و چس‌کلاس و مشرف به دریا آن منطقه است. ما می‌خواستیم یک فقره غروب تماشا کنیم. سیاره تنها گفته بود بروید سمت legian ما گفتیم چه کاریه همین‌جا تماشا می‌کنیم. رفتیم همین رستوران. کلن حالمان خراب شد. از صدای دوپس‌دوپس که نمی‌شود گذشت با این حال خودش جایی قشنگی است و می‌توانی بروی روی یک شیب لم بدهی و غروب تماشا کنی. اما بد ماجرا اینجاست که دست‌فروش‌های خندان پایین پای تو کنار ساحل چیزهایی آورده‌اند که بلکه به این جماعت مرفه بفروشند و تو از اینکه این بالایی و آنها پایین حالت خراب می‌شود.
  • خیابان Kayu Jati  پر از مغازه و رستوران و کافه است و خیابانی زنده. آفتاب که می‌رود شلوغ می‌شود تا ساعت ۱ بامداد این وضع برقرار است. خانم‌ها احتمالن پیراهن‌های خوشگلی اینجا پیدا کنند. وضع لباس مردانه چندان خوب نیست.
  • در سیاره‌تنها در مورد هنر بالی بسیار می‌خوانید. در مسیر گونون کاوی خیابان بلندی است که مملو از کارهای چوبی دستی است و در سمینیاک و خیابان Raya Kerobokan لوازم منزل. ما گذری نگاه انداختیم با این حال کارهایی در مغازه‌ها هست که برای تماشا توقف می‌کنی و میفهمی که طراح درستی پشت کار هست و بازاری نیست.
  • در حساب‌وکتاب همه پولتان را تمام نکنید چرا که در فرودگاه و برای خروج نفری ۲۰۰.۰۰۰ روپیه باید بدهید.

بعد از تحریر: امروز یکی از دوستان ویدئویی برایم فرستاد که اینجا می‌شود دید. از آن دست کشتارهایی که در خبرها نمی‌آید و قرار هم نیست بیاید تا همچنان صنعت گردشگری رونق داشته‌باشد. نمونه کوچکی از قتل عام مردم پاپوای غربی به دست دولت اندونزی و همدستی تاریخی آمریکا و حال حاضر استرالیا و نیوزیلند

Advertisements
دسته‌ها:روزانه, سبک زندگی برچسب‌ها: ,
  1. هنوز دیدگاهی داده نشده است.
  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: