خانه > کسب و کار > برندها قورتمان داده‌اند؟

برندها قورتمان داده‌اند؟

تقریبن تمام آن چیزی که می‌خریم (البته خارجی‌ها، نه ما) توسط ۱۰ شرکت بزرگ کنترل می‌شود.

اول اینکه برند را ترجمه کرده‌اند نام و نشان تجاری

دوم اینکه اصولن این پول‌ها که در این یادداشت از آن نام برده شده برای ما ایرانی‌ها پولی نیست. یکیش همین گزارش تحقیقی این روزهای رویترز

سوم اینکه جماعت پیشرفت‌گرا و مهندس صنایع‌طور و مدیریت مالی و استراتژیک خوانده در ایران اغلب‌شان اگر کون‌شان را هم کشیده باشند و اندکی از اوضاع مدیریت و کسب و کار دنیا باخبر باشند نسخه‌هایی ارائه می‌دهند از روش‌های پیشرفت و بهبود کسب و کار که اغلب مثال‌ها هم آمریکایی است. زمانی هم که بحرانی ایجاد می‌شود اصولن در پی تحلیلش نیستند چون در بهترین حالت در حال خواندن کتاب‌های زمان‌های غیر بحران‌اند. تازه طبقه متوسطی هم هست که چشم امیدش به کله‌گنده‌های پیشرفت‌گرا (شما بگو تکنوکرات) است که قرار است سنده‌ی صنعتی ایران و فرهنگ بی‌شرفی و تنبلی و غیربهره‌ور کار را با استفاده‌ی از مدل‌های غربی توسعه دهند. ذهن الکن من می‌تواند این ماجرا را تا خیلی جلوتر ادامه دهد و به قول خودش آسیب‌شناسی نیز بکند. اما جایش اینجا نیست. خلاصه اینکه باید به این جماعت پیشرفت‌گرا گفت وقتی بیش از ۱۰۰ میلیون نفر از طریق اخبار کمپانی‌های خبری که در اختیار یک شرکت است تغذیه خبری می‌شوند شما چه توقعی درباره‌ی تفاوت و رای مستقل و … داری. ای گور پدر سود بیشتر اصلن باید همگی به توازن ذینفعان یک کسب و کار فکر کنیم.(امیدوارم یک روز این داستان را بنویسم که فقط بدش را نگفته باشم. چرا که در ذهنم هم اینگونه نیست.)

چهارم اینکه نظام بازار آزاد با توجه به قواعد و محرک‌هایی که در صنعت و کسب و کار ایجاد می‌کند توانسته تا بهینه‌ترین روش‌های کار را توسعه دهد. در این مهم شکی نیست و البته که دستاورد کمی هم نیست. از طرفی عمیقن انسانی است اما مانند هر ابزار دیگری زمانی که با خصایل بد انسانی همراه می‌شود (چه تعارضی شد بین دو صفت انسانی!) فاجعه آفرین است. از خودکشی کارگران خط تولید آیفون بگیر تا میلیون‌ها انسانی که روزانه قربانی نابرابری و سرمایه‌داری مالی و بانک‌ها و موسسات بزرگ می‌شوند تا منجلاب فرهنگ کار که ایران باشد؛ در تمنای سرمایه‌داری رانتی که بزرگ‌ترین نتیجه‌اش نابودی نیروی کار کشور است. ( این هم ناقص است و باید بیشتر توضیح داده شود)

پنجم هم می‌شود این متن زیر

ده ابر سازمان کنترل تقریبن تمام آن چیزی که می‌خریم را در دست دارند؛ از محصولات خانگی تا غذای حیوان و شلوار جین.

بر اساس نموداری که توسط ردیت تهیه شده و در عکس می‌بینید ما با چیزی مواجهیم که بدان «توهم انتخاب» می‌گویند. بعضی از اسم‌های بزرگ را شنیده‌اید و حیرت‌انگیز است که این غول‌ها چه در 1c63c0e4c3e0a2d4dd93d2f64dddf848اختیار دارند و چه تاثیری در زندگی می‌گذارند.

در اینجا فقط چند مثال داریم: Yum مالک KFC و Taco Bell است. این شرکت قبلن از زیرمجموعه‌های پپسی بوده و الان هم در تمام رستوران‌های خود فقط پپسی می‌فروشد چرا که هنوز شراکت تجاری خود را حفظ کرده.

پروکتور و گمبل ۸۴ میلیارد دلاری – بزرگترین تبلیغ‌کننده در آمریکا – صاحب چندین نام و نشان تجاری (همان برند خودمون) از دارو گرفته تا خمیردندان و خرت و پرت‌های مد روز است. بر اساس گزارش‌ها بیش از ۴ میلیارد نفر در دنیا از محصولات مختلف شبکه‌ی این ابر سازمان استفاده می‌کنند.

نستله ۲۰۰ میلیارد دلاری  که برای شکلاتش معروف است، یکی از بزرگترین شرکت‌های غذایی در دنیاست و مالک حدود ۸۰۰۰ برند است و کلی هم قراردادهای شراکت تجاری یا سهام از شرکت‌های دیگر دارد. در این شبکه از شرکت شامپو اورِآل، غول غذای کودکان گربر، برند لباس دیزل و سازنده‌ی غذای حیوانات خانگی Purina and Friskies وجود دارد.

یونیلیورپولدار بر اساس گزارش‌ها ۲ میلیارد نفر در دنیا مشتری دارد و شبکه‌ای از تولیدات مختلف از گوش پاکن تا شکلات صبحانه تولید می‌کند.

و البته این آمار تنها مختص محصولات مصرفی نیست. در دهه‌های اخیر اغلب اخبار و اطلاعاتی که شما می‌شنوید یک جورایی شبیه هم هستند: اگر در سال ۱۹۸۳ نود درصد رسانه‌های امریکایی توسط ۵۰ شرکت اداره می‌شدند امروز همان ۹۰ درصد  توسط ۶ شرکت بزرگ ( GE, NEWS CORP, DISNEY, VIACOM, TIME WARNER, CBS) کنترل می‌شوند. بر همین اساس ۲۳۲ مدیر اجرایی در رسانه‌های آمریکایی ذائقه‌ی خبری ۲۷۷ میلیون نفر را تغذیه می‌کنند. البته این شرکت‌ها ۷۰ درصد کانالهای کابلی را هم در اختیار دارند. که مثلن یکی‌اش هم بشود TIME WARNER صاحب HBO که جماعت دائم سریال‌هاش را تماشا می‌کنند. یا مثلن CNN. خلاصه اینکه چیزی حدود ۱۷۸ میلیون نفر هر روز صبح خبرهای خود را از یکی از شرکت‌های تایم وارنر می خوانند. (اینجا کلیک کنید)

می‌شود این متن را همین‌طور ادامه داد و کارآگاه‌گونه در پی دارایی‌های این غول‌های بزرگ بود. اما پیشنهاد من گوش دادن دوباره «این یک معجزه است» راجر واترز است.

Advertisements
  1. هنوز دیدگاهی داده نشده است.
  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: