من اینجا نیستم

کید ای ( Kid A ) را خیلی ها سخت ترین آلبوم Radiohead دانسته اند. بیراه هم نیست. یکی از بهترین آلبومهای پاپ/غیر کلاسیک ( عحب مصیبتیه، آدم تا وقتی یه چیزی نمی دونه راحت اداش می کنه انگار. اما وقتی یه ذره خوند و دید و شنید هی برای بعضی کلمات وسواس به خرج میده. حالا حرفهای رضا قاسمی برای دسته بندی آهنگ ها در ساختار کلاسیک – پاپ هم شده داستانی واسه خودش) هزاره ی جدیده، که اغلب محافل معتبر موسیقی آن را جزو 5 آلبوم برتر دهه ی گذشته دونستند.

بیراه نیست که سخت باشه. یا میشه فهمیدش و یا نه. درک متوسطی به نظرم به دست نمیاد. اون قدر که ترانه ها مینیمال و شخصی هستند.

«How To Disappear Completely«ماجرای خوابی است که تام یورک دیده. » من خواب دیدم که بر فراز Liffey شناورم و هیچ کاری نمی تونستم بکنم. بر فراز دوبلین پرواز می کردم و حقیقتا در رویا بودم. تمام آهنگ تجربه این بی وزنی و شناوری من است.»

از خوب های آلبوم با فضایی سرد و اندکی دلهره آور. چرا که اگر فرض را بر فهم این آهنگ بگذاریم یعنی تجربه ی خواب یورک و تجربه ی خواب دیگری اونقدر متفاوت خواهد بود که دلهره آور میشه. حتی زمانی که در قالب موزیک ازش لذت می بری.

درخت را دوست دارم، اما آنطور که خودم دوست دارم